Nesine göre ki kıymetin değeri? Yüreğin çömelir, eğilir
boynun. Değeri biçilir, kenara atılır. Kıymetin de çıkarı varsa… Çıkarın elide
dilenir. Her duada Tanrı bin azarladı. Ve bendim, her nazarda pay kapandım.
Zarlarım düşeşti. Eşti madem bu matem. Nedendir tanrı her dem, bu deprem? Bunca
yıkıcı darbe harbe motive etti. Gözümün önüne serdi derdi, ferd-i çıkarın alevi
sardı. Vardı her temelde tek emel. Yalancı dostu aldı karayel ardına ve herkes
maske takmış, suratı sarkmış, yüzünü asmış. Kaç kurtul, balonun kahramanı şeytan.
Bulamacın içindeki tüm yüzler isyanda. Ve değerin değeri kalmamış ve her yarışta
çıkarın adımı önde. Adımı koyarım, adımı saklarım derinde. Adımız hangi kelime,
anımız nerede? Hangi cehennemde yanıyor? Yanımız hep mi boştu? Kanımız kardeş
de oldu neyse…
Yaradan beni dünya arenasına soktuğunda tektim. Her nefesi
soluduğumda hep yektim. Bu ücralarda ben beni mi kaybettim? Ve düşman
kelimesinin anlamını arkadaş sıfatını taşıyanlardan öğrendim. İnsan, insanlığın
hocası durumunda, eli maşalı. Her gün başka derslerde karşımda bambaşka bir
hoca ve de her sınavda farklı notlar almanın psikolojisine adım attığımda
sanırım ilk okuldaydım. Yani çocuktum, yola çıkmış yeni yolcuydum. Ben bu yolda
çok mola verdim, muhabbete daldım, yolumu uzattım. Çok sima tanıdım, ima aldım.
Yüzleri aklıma kazıdım. Adı anıldığında “işte dostum” dedim, adım anıldığında “tanımam”
dedi. Taktı maskesini, yüzünü çevirdi ve sildi kalıcı tüm izleri. Geri
getiremedi zaman eskide kalan anı defterimi. Her sayfada düştü maskesi.
Şimdilerde gözümün içine bakan herkes çıkar peşinde. Takma ifadeler ardına
gizlenmiş tüm fesatlar, hesaplar.. Egoist sevgilerinde saklı rüyalarının
sayılarını… Maskelerinde gizlenmiş tüm yüz hatları, bir zaman selamladı bu
adamı. Ve bu adam unutmadı.
Yanıma aldım kendimi ve yürüdüm ince çizgisinde yolumun. Ortalıkta
görünen herkesin adı yabancı. Herkes kendi maskesiyle dolaşır oldu yanı başımda,
tanımaz oldum yüzleri ve keşkelerle avunur oldum. Düşlerimde gördüğüm yüzüm
benim mi düşünür oldum. Onca maske gözümün içine bakıyor sorgularcasına… Ve
burası hep yabancı, hep yalancı doldu.. Çıkmak istiyorum artık dışarı, bırakın
gideyim kendimi alıp.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder